TracesOfWar heeft jouw hulp nodig! Wij missen foto's van belangrijke bezienswaardigheden in Nederland, BelgiŽ, Frankrijk en Duitsland. Stuur uw foto's in naar input@tracesofwar.com en wordt gepubliceerd!

Artikelen

  • Artikel door Wilco Vermeer
  • Geplaatst op 24 februari 2005

Anoniem, van Arbeidsinzet tot FLAK-soldaat

Op 10 november 1944 vond in Rotterdam een razzia plaats. Een deel van de opgepakte jonge mannen kwamen, samen met lotgenoten uit de Noordoostpolder, gedwongen terecht bij de Luftwaffe als Flak-helfer op een luchtafweergeschut bij de Deutsche Reichsbahn. Hier is het verhaal van ťťn van hen

  • Artikel door Peter de Groot
  • Geplaatst op 9 juli 2020

Carel Willem de Groot, krijgsgevangene nr. 107581 in Duitsland

Er waren 3 Carel Willem's de Groot. De grootvader, de vader en zijn zoon. Deze pagina gaat over het leven van de vader Carel Willem en over zijn broer Barend (Bab) tijdens de Tweede Wereldoorlog. Carel Willem had 3 broers. Bab dus en Gerhard en Aart. Gerhard en zijn vrouw To waren naar Indie gegaan en Gerhard zou omkomen in een Jappenkamp. Aart heeft gedurende de oorlog 'gewoon' gewerkt en Bab was waarschijnlijk lid van de NSB en heeft voor de Duitsers gewerkt, terwijl Carel in een krijgsgevangenkamp in Duitsland heeft gezeten.

  • Artikel door Hendrik Boot
  • Geplaatst op 6 juni 2020

Cor Boot, scheepvaarder en krijgsgevangene van de Japanners

In het boek ĎScheepsrampen en Jappenkampení vertelt Hendrik Boot het verhaal van zijn vader Cor Boot. Het is het verhaal dat zijn vader, machinist op de ′grote vaart′ niet vertelde omdat het voor hem te moeilijk was om erover te praten. Hendrik werkte er jaren aan en reconstrueerde het na veel research. De volledige werkelijkheid is niet te achterhalen maar wat hij vond was een ongelofelijke geschiedenis.

  • Artikel door Simon Ruiter
  • Geplaatst op 9 november 2019

Dirk Ruiter, van Rottumeroog naar Stalag III A

Ik ben dus in de Tweede Wereldoorlog geboren, maar ik heb daar uiteraard weinig van gemerkt. Mijn vader dus wel. Hij werd opgeroepen vanwege de mobilisatie. Dat merkte hij op een wel erg ongelegen moment. Op 24 augustus 1939 was zijn zuster Annie op 27 jarige leeftijd overleden, voor zover bekend aan Multiple Sclerose. Op 28 augustus werd zij begraven en toen de familie na de kerkdienst en de begrafenis nog buiten om de boerderij liep hoorden zij de kerkklokken luiden. Op die manier werd de mobilisatie aangekondigd en vele voormalige militairen werden onder de wapenen geroepen.

  • Artikel door Redactie TracesOfWar.com
  • Geplaatst op 15 januari 2011

Jan Berlijn, mijn tijd in de Arbeidsdienst

Hieronder volgt het verslag van Jan Berlijn van zijn tijd in de Nederlandse Arbeidsdienst. In 1944 werd hij als 18-jarige jongen opgeroepen. Hij besloot de oproep te gehoorzamen en werd tewerk gesteld in het kamp ďAltweerterheideĒ aan de Zuid-Willemsvaart bij Sluis XVI te Weert. Toen het eind 1944 bekend werd dat er voor de Duitsers loopgraven en dergelijke gemaakt moesten worden, ontsnapte hij en dook hij onder (zie: ontsnapt uit de Arbeidsdienst). Jan Berlijn schreef de eerste versie van dit verhaal in 2000 en stelde de definitieve versie in 2010 aan deze website beschikbaar.

  • Artikel door Redactie TracesOfWar.com
  • Geplaatst op 24 september 2010

Jan Berlijn, ontsnapt uit de Arbeidsdienst

Toen op 10 mei 1940 de oorlog uitbrak was het voor mij als 14 jarige het einde van de onbezorgde jeugdjaren die ik in Kralingen heb genoten. Met vader, moeder, twee zusjes, een broertje, een kostganger en een neefje woonden wij in de Assendelftstraat 36 a.

  • Artikel door Gerd Van der Auwera
  • Geplaatst op 2 april 2008

Jozef De Dobbeleer, opgeŽist voor de verplichte tewerkstelling

Bij het verschijnen van de Duitse verordening van 6 oktober 1942 werden alle Belgische jongemannen van 19 tot 28 jaar opgevorderd om in de Duitse oorlogsindustrie te gaan werken om de Duitse opgeroepenen voor het leger te vervangen.

  • Artikel door Redactie TracesOfWar.com
  • Geplaatst op 14 juni 2006

Piet uit Amsterdam, dwangarbeid in Duitsland

Wie ik ben? Een van die tienduizenden Hollanders die als slavenarbeiders naar Berlijn moesten. 27 maanden ben ik daar geweest. In Maart 1943 toen de grote uittocht begon met als bestemming Berlin-Brandenburg en het was Juni 1945 voordat we weer in Holland terug waren. Die tijd is niet zonder meer aan ons voorbij gegaan en de gehele ondergang van Berlijn moesten we meemaken. Achteraf gezien verwondert het me vaak dat verreweg de meesten van ons uit die hel ontsnapt zijn. Bij "hoe was het daar nu?" en uit vele gesprekken met vrienden en bekenden kon ik opmaken dat de thuis blijvers er geen flauw idee van hadden hoe het nu eigenlijk in Duitsland of speciaal in Berlijn was toe gegaan.