De bevrijders zijn al onderweg naar Heusden als 134 mannen, vrouwen en kinderen in het stadje om het leven komen. De Duitsers blazen op de valreep de toren van het stadhuis op. Die valt bovenop een schuilkelder en verplettert bijna elke aanwezige. Het was in de nacht van maandag op dinsdag precies tachtig jaar geleden, maar de inwoners van Heusden zijn het niet vergeten. Midden in de nacht herdenken ze de Stadhuisramp.
BRABANT BEVRIJDHEUSDEN - Bij de Stadhuisramp in de nacht van zaterdag 4 op zondag 5 november 1944 vonden 134 mannen, vrouwen en kinderen de dood. Niko van den Broek (86) overleefde met zijn familie deze gitzwarte bladzijde in de geschiedenis van Heusden.
HEUSDEN - In de nacht van 4 op 5 november 1944 voltrok zich in Heusden de Stadhuisramp die 134 slachtoffers eiste. Jan van Elderen, Opperwachtmeester der Rijkspolitie in Heusden, blijkt er in zijn dagboek over te hebben geschreven. ,,Dit was volstrekt onbekend.”
Honderden Heusdenaren herdenken Stadhuisramp HEUSDEN- Heusden mag en zal de stadhuisramp van 4 op 5 november 1944 niet vergeten. Dat bleek vrijdagavond tijdens de jaarlijkse herdenking in de vesting.
HEUSDEN/DRUNEN -De bevrijding en het einde van de Tweede Wereldoorlog in Drunen en Heusden wordt vrijdag 4 november herdacht. De herdenking in Drunen heeft plaats om 14.00 uur bij het Pijlmonument, ter hoogte van de Seegerf.
HEUSDEN - Heusden herdacht woensdag de Stadhuisramp van 4 op 5 november 1944. Hierbij vonden om 02.20 uur totaal 134 bewoners, die in de kelder van het stadhuis schuilden de dood. In verband met de corona was aan deze herdenking geen ruchtbaarheid gegeven.
HEUSDEN - De herdenking van de Stadhuisramp in Heusen zal dit jaar vanwege corona een stuk soberder zijn dan anders. Er is woensdag 4 november geen herdenkingsplechtigheid in de kerk en ook de stille tocht naar het monument bij het voormalige stadhuis is geschrapt.
De 134 slachtoffers van de stadhuisramp in Heusden zijn maandagavond op indrukwekkende wijze herdacht. Honderden Heusdenaren liepen mee in een stille tocht. Tussen de 500 en 700 mensen woonden in de Grote of Catharijnekerk de herdenkingsdienst bij. 75 jaar geleden kwamen 134 inwoners om het leven toen het stadhuis door de Duitsers werd opgeblazen.
Heusden staat maandag met twee herdenkingen stil bij de stadhuisramp van 1944, precies 75 jaar geleden. In de nacht van 4 op 5 november bliezen de Duitsers de toren van het stadhuis op. De nog jonge vader (21) van Trudie van den Ossenblok was EHBO'er tijdens de dramatische oorlogsnacht. “Hij heeft er nooit veel over losgelaten, pas op latere leeftijd is hij gaan praten.”
Een kwart eeuw is schrijfster en journaliste Geke van de Merwe (80) ermee bezig geweest en nu is het klaar: haar boek 'De Stadhuisramp, een onbestrafte oorlogsmisdaad'. “Het is een mensenboek. De mensen die het hebben meegemaakt, vertellen van binnenuit hoe het was om in die kelder van het Heusdense stadhuis te zijn, toen de Duitsers bewust het stadhuis opbliezen.” Bij het (later erkende) oorlogsmisdrijf kwamen 134 mensen om het leven.
‘Piet, Jan, Joop, Hans en Maria’. Hans van Alphen uit Uden somt zijn doopnamen op. Vier van deze doopnamen herinneren hem nog dagelijks aan zijn overleden broers. ‘Ik heb ze nooit gekend, maar op deze manier leven ze eigenlijk in mijn naam voort’, vertelt Hans die in 1946 is geboren. Hij is vernoemd naar zijn jongste overleden broer. Zijn broers kwamen om toen de Duitsers in de nacht van 4 op 5 november 1944 het stadhuis in Heusden opbliezen. In totaal 134 burgers kwamen om. Ik praat er vaak over omdat het verhaal niet vergeten mag worden.
On 6 November we were again on the move, this time to Heusden. The battalion suffered more heavy mortaring. Advancing through Heusden, we heard a tremendous explosion ahead of us and we soon came across the burned and bombed remains of what looked like a church. It turned out to be a municipal building. The SS had herded women and children into that building. Then they blew it up. The next building to be liberated was being held by men in the black uniform of the SS. As we closed in on them, the survivors emerged shouting, 'Nicht scheissen! Nicht scheissen!' and 'Kamerad, Kamerad!' I thought: Nicht scheissen my arse! I shot them without a second thought. Bron: Black Watch, Tom Renouf
© STIWOT, 1999-2025. Alle rechten voorbehouden. Privacyverklaring, cookies, disclaimer en copyright